Ben ve Okulum

Rehberli anlatımda söylenen yönlendirmeler dâhil tam metin. Düşünme araları sessizdir.

1. Giriş

   Küçük adımlarla başlayalım. Okuldaki ilk günleri birlikte düşünelim. Tanışmayı, okulun yerlerini, ortak kuralları ve kendimizi anlatmayı küçük örneklerle çalışacağız. Her bölümü ayrı bir küçük çalışma gibi ele alabilirsin. Önce örneği dinle veya oku. “Küçük bir durak” sorusunda biraz düşün; sonra açıklamayla karşılaştır. İstersen ara ver. Bir yetişkin metni okuyabilir; düşünceni kendi sözlerinle anlatabilirsin.

2. Ayrıntılı anlatım

   Tanışma. Kısa cevap: Selam ver. İstersen adını söyle. Arkadaşın konuşunca ona da zaman tanı. Yeni bir sınıfa girdiğini düşün. Yanında henüz tanımadığın çocuklar var. “Merhaba, benim adım Ece.” diyerek başlayabilirsin. Arkadaşının adını duymadıysan yeniden sorabilirsin. Tahmin etmen veya ona başka bir ad takman gerekmez. Tanışırken sırayla konuşuruz. Arkadaşın sözünü bitirince sen de konuşabilirsin. Bazen çekinebilir veya konuşmak için zamana ihtiyaç duyabilirsin. Öğretmeninden destek isteyebilirsin. Herkesin aynı sesle, aynı hızda konuşması gerekmez; birbirimize fırsat veririz. Örnek: Yeni gelen Ada’ya “Merhaba, ben Deniz.” dedin. Ada henüz konuşmak istemiyor. Biraz zaman tanırsın. Hazır olduğunda kendini tanıtabilir. Onu acele ettirmek yerine yanında sakin biçimde bekleyebilirsin. Arkadaşının adını duyamadığında ne söyleyebilirsin? Önce kendin düşün. Bir seçenek: “Adını yeniden söyler misin?”. Sık hata: Daha yüksek sesle konuşmak, daha iyi tanışmak demek değildir. Sırayla konuşmayı deneyebilirsin. Okul Alanları. Kısa cevap: Okuldaki yerlerin farklı işleri vardır. Bilmediğin yeri öğretmenine sorabilirsin. Sınıfta birlikte öğreniriz. Panoda çalışmalarımızı görürüz. Kitap köşesinde kitaplara bakarız. Ellerimizi el yıkama lavabosunda temizleriz. Bahçenin oyun için ayrılan bölümünde oynarız. Araçların girdiği yer veya depo oyun alanı değildir. Okulun bütün yerlerini ilk gün bilmeyebilirsin. Tuvaleti ya da sınıfını bulamadığında öğretmenine söyle. Yolu birlikte öğrenebilirsiniz. Rastgele kapıları açmak veya okul dışına çıkmak yerine yardım istersin. Okul çalışanlarının görevlerini de öğretmeninle tanıyabilirsin. Örnek: Mina tuvaletin yerini unuttu. “Öğretmenim, tuvaletin yerini gösterebilir misiniz?” dedi. Öğretmeni yolu gösterdi. Mina unuttuğu için utanmak yerine yeniden öğrenme fırsatı buldu. Ellerini yıkamak için pano mu, lavabo mu gerekir? Lavabo gerekir. Panoda ise resimler ve çalışmalar sergilenebilir. Sık hata: Her boş yer oyun alanı değildir. Oyun için ayrılan yeri öğretmeninle öğren. Sınıf Kuralları. Kısa cevap: Kurallar herkesin öğrenmesini ve güvende olmasını destekler. Nedenini sorabilirsin. Bir sınıfta birçok çocuk birlikte çalışır. Herkesin konuşma ve dinlenme hakkı vardır. Sınıfınızda konuşmak için el kaldırma kuralı varsa el kaldırıp sıranı beklersin. Bir arkadaşının anlatımını tamamlamasına fırsat vermek de dinlemenin bir parçasıdır. Kapıda sıranın sonuna katılır, arkadaşlarını itmezsin. Ortak boyaları bitirince kutularına koyarsın. Bir eşyayı yanlışlıkla bozduğunda öğretmenine anlatırsın. Hatalar olabilir; saklamak yerine çözüm ararız. Anlamadığın bir kuralın nedenini de nazikçe sorabilirsin. Örnek: Duru ortak kitabın sayfasını yanlışlıkla yırttı. Kitabı saklamadı. Öğretmenine ne olduğunu söyledi. Birlikte onarım için yardım aradılar. Doğru adım başkasını suçlamak değil, durumu anlatmaktı. Ortak boya kalemleriyle işin bitti. Çantana mı, ortak kutuya mı koyarsın? Ortak kutuya koyarsın; başka çocuklar da kullanır. Sık hata: Bir hatayı söylemek seni kötü biri yapmaz. Olanı anlatıp yardım istemek çözümün başlangıcıdır. Bireysel Özellikler. Kısa cevap: Görünüşün, duyguların ve sevdiğin şeyler seni tanımamıza yardım eder. Saçlarımız düz veya kıvırcık olabilir. Göz renklerimiz ve boylarımız farklı olabilir. Bu özellikler birini daha değerli yapmaz. “Saçlarım kıvırcık.” demek kendini anlatmanın bir yoludur. İnsanları görünüşlerine göre oyun dışında bırakmayız. Kendini anlatırken duygunu da söyleyebilirsin. “Bugün sevinçliyim.” ya da “Yeni sınıfta heyecanlıyım.” diyebilirsin. Resim yapmayı, şarkı söylemeyi veya yapbozu sevebilirsin. Bir işte iyi olup başka bir işi öğreniyor olabilirsin. Herkesin öğrenme hızı aynı değildir. Örnek: Emir yapboz yapabiliyor, ayakkabısını bağlarken yardım alıyor. “Yapboz yapabiliyorum; bağlamayı öğreniyorum.” diyor. Bir işte destek istemesi diğer becerisini ortadan kaldırmıyor. Bir arkadaşın farklı bir oyunu seviyor. Yine arkadaş olabilir misiniz? Evet. Birbirinizi dinleyebilir, birlikte yeni bir oyun da seçebilirsiniz. Sık hata: Heyecanlanmak veya yardım istemek utanılacak bir şey değildir. Nasıl hissettiğini güvendiğin yetişkine anlatabilirsin.